Przetłumacz swoją stronę Next.js 16 za pomocą Intlayer | Internacjonalizacja (i18n)

Zobacz Szablon aplikacji na GitHubie.

Spis treści

Czym jest Intlayer?

Intlayer to innowacyjna, otwartoźródłowa biblioteka do internacjonalizacji (i18n), zaprojektowana w celu uproszczenia obsługi wielojęzyczności we współczesnych aplikacjach internetowych. Intlayer bezproblemowo integruje się z najnowszym frameworkiem Next.js 16, w tym z jego potężnym App Router. Jest zoptymalizowany do pracy z Server Components dla efektywnego renderowania i jest w pełni kompatybilny z Turbopack.

Dzięki Intlayer możesz:

• Łatwo zarządzać tłumaczeniami za pomocą deklaratywnych słowników na poziomie komponentu.
• Dynamicznie lokalizować metadane, trasy i zawartość.
• Uzyskać dostęp do tłumaczeń zarówno w komponentach po stronie klienta, jak i serwera.
• Zapewnić wsparcie dla TypeScript dzięki automatycznie generowanym typom, co poprawia autouzupełnianie i wykrywanie błędów.
• Korzystać z zaawansowanych funkcji, takich jak dynamiczne wykrywanie i przełączanie lokalizacji.

Intlayer jest kompatybilny z Next.js 12, 13, 14 i 16. Jeśli używasz Next.js Page Router, możesz odnieść się do tego przewodnika. Routing lokalizacji jest przydatny dla SEO, rozmiaru pakietu i wydajności. Jeśli go nie potrzebujesz, możesz odnieść się do tego przewodnika. Dla Next.js 12, 13, 14 z App Router, odnieś się do tego przewodnika.

Przewodnik krok po kroku, jak skonfigurować Intlayer w aplikacji Next.js

Krok 1: Zainstaluj zależności

Zainstaluj niezbędne pakiety za pomocą npm:

npm install intlayer next-intlayernpx intlayer init

• intlayer

  Podstawowy pakiet, który dostarcza narzędzia do internacjonalizacji dla zarządzania konfiguracją, tłumaczeń, deklaracji treści, transpilacji oraz poleceń CLI.

• next-intlayer

  Pakiet integrujący Intlayer z Next.js. Dostarcza dostawców kontekstu oraz hooki do internacjonalizacji w Next.js. Dodatkowo zawiera wtyczkę Next.js do integracji Intlayer z Webpack lub Turbopack, a także proxy do wykrywania preferowanego języka użytkownika, zarządzania ciasteczkami oraz obsługi przekierowań URL.

Krok 2: Skonfiguruj swój projekt

Oto ostateczna struktura, którą stworzymy:

.├── src│   ├── app│   │   ├── [locale]│   │   │   ├── layout.tsx            # Układ lokalizacji dla dostawcy Intlayer│   │   │   ├── page.content.ts│   │   │   └── page.tsx│   │   └── layout.tsx                # Główny układ dla stylów i globalnych dostawców│   ├── components│   │   ├── client-component-example.content.ts│   │   ├── ClientComponentExample.tsx│   │   ├── LocaleSwitcher│   │   │   ├── localeSwitcher.content.ts│   │   │   └── LocaleSwitcher.tsx│   │   ├── server-component-example.content.ts│   │   └── ServerComponentExample.tsx│   └── proxy.ts├── intlayer.config.ts├── next.config.ts├── package.json└── tsconfig.json

Jeśli nie chcesz routingu lokalizacji, intlayer może być używany jako prosty dostawca / hook. Zobacz ten przewodnik po więcej szczegółów.

Utwórz plik konfiguracyjny, aby skonfigurować języki swojej aplikacji:

import { Locales, type IntlayerConfig } from "intlayer";

const config: IntlayerConfig = {
  internationalization: {
    locales: [
      Locales.ENGLISH,
      Locales.FRENCH,
      Locales.SPANISH,
      // Twoje pozostałe lokalizacje
    ],
    defaultLocale: Locales.ENGLISH,
  },
};

export default config;

Dzięki temu plikowi konfiguracyjnemu możesz ustawić lokalizowane adresy URL, przekierowania proxy, nazwy ciasteczek, lokalizację i rozszerzenie deklaracji zawartości, wyłączyć logi Intlayer w konsoli i wiele więcej. Pełną listę dostępnych parametrów znajdziesz w dokumentacji konfiguracji.

Krok 3: Zintegruj Intlayer w konfiguracji Next.js

Skonfiguruj swoje środowisko Next.js, aby korzystało z Intlayer:

import type { NextConfig } from "next";
import { withIntlayer } from "next-intlayer/server";

const nextConfig: NextConfig = {
  /* opcje konfiguracji tutaj */
};

export default withIntlayer(nextConfig);

Wtyczka Next.js withIntlayer() służy do integracji Intlayer z Next.js. Zapewnia budowanie plików deklaracji treści oraz monitoruje je w trybie deweloperskim. Definiuje zmienne środowiskowe Intlayer w środowiskach Webpack lub Turbopack. Dodatkowo dostarcza aliasy optymalizujące wydajność oraz zapewnia kompatybilność z komponentami serwerowymi.

Funkcja withIntlayer() jest funkcją zwracającą obietnicę. Pozwala przygotować słowniki Intlayer przed rozpoczęciem budowania. Jeśli chcesz użyć jej z innymi wtyczkami, możesz na nią zaczekać (await). Przykład:

ts

Kopiuj zawartość

Kopiuj kod

Skopiuj kod do schowka

const nextConfig = await withIntlayer(nextConfig);const nextConfigWithOtherPlugins = withOtherPlugins(nextConfig);export default nextConfigWithOtherPlugins;

Jeśli chcesz używać tego synchronicznie, możesz użyć funkcji withIntlayerSync(). Przykład:

ts

Kopiuj zawartość

Kopiuj kod

Skopiuj kod do schowka

const nextConfig = withIntlayerSync(nextConfig);const nextConfigWithOtherPlugins = withOtherPlugins(nextConfig);export default nextConfigWithOtherPlugins;

Intlayer automatycznie wykrywa, czy Twój projekt używa webpack czy Turbopack na podstawie flag wiersza poleceń --webpack, --turbo lub --turbopack, a także bieżącej wersji Next.js.

Od wersji next>=16, jeśli używasz Rspack, musisz jawnie wymusić na Intlayer korzystanie z konfiguracji webpack poprzez wyłączenie Turbopack:

ts

Kopiuj zawartość

Kopiuj kod

Skopiuj kod do schowka

withRspack(withIntlayer(nextConfig, { enableTurbopack: false }));

Krok 4: Zdefiniuj dynamiczne trasy lokalizacji

Usuń wszystko z RootLayout i zastąp to następującym kodem:

import type { PropsWithChildren, FC } from "react";
import "./globals.css";

const RootLayout: FC<PropsWithChildren> = ({ children }) => (
  // Nadal możesz opakować dzieci innymi dostawcami, takimi jak `next-themes`, `react-query`, `framer-motion` itp.
  <>{children}</>
);

export default RootLayout;

Pozostawienie komponentu RootLayout pustym pozwala na ustawienie atrybutów lang oraz dir dla tagu <html>.

Aby zaimplementować dynamiczne routowanie, podaj ścieżkę dla lokalizacji, dodając nowy layout w katalogu [locale]:

import { type NextLayoutIntlayer, IntlayerClientProvider } from "next-intlayer";
import { Inter } from "next/font/google";
import { getHTMLTextDir } from "intlayer";

const inter = Inter({ subsets: ["latin"] });

const LocaleLayout: NextLayoutIntlayer = async ({ children, params }) => {
  const { locale } = await params;
  return (
    <html lang={locale} dir={getHTMLTextDir(locale)}>
      <body className={inter.className}>
        <IntlayerClientProvider locale={locale}>
          {children}
        </IntlayerClientProvider>
      </body>
    </html>
  );
};

export default LocaleLayout;

Segment ścieżki [locale] służy do określenia lokalizacji. Przykład: /en-US/about odnosi się do en-US, a /fr/about do fr.

Na tym etapie napotkasz błąd: Error: Missing <html> and <body> tags in the root layout.. Jest to oczekiwane, ponieważ plik /app/page.tsx nie jest już używany i można go usunąć. Zamiast tego segment ścieżki [locale] aktywuje stronę /app/[locale]/page.tsx. W konsekwencji strony będą dostępne pod ścieżkami takimi jak /en, /fr, /es w Twojej przeglądarce. Aby ustawić domyślny język jako stronę główną, odnieś się do konfiguracji proxy w kroku 7.

Następnie zaimplementuj funkcję generateStaticParams w układzie aplikacji.

export { generateStaticParams } from "next-intlayer"; // Linia do dodania

const LocaleLayout: NextLayoutIntlayer = async ({ children, params }) => {
  /*... Reszta kodu*/
};

export default LocaleLayout;

generateStaticParams zapewnia, że Twoja aplikacja wstępnie buduje niezbędne strony dla wszystkich lokalizacji, zmniejszając obciążenie podczas działania i poprawiając doświadczenie użytkownika. Aby uzyskać więcej informacji, zapoznaj się z dokumentacją Next.js dotyczącą generateStaticParams.

Intlayer działa z export const dynamic = 'force-static';, aby zapewnić, że strony są wstępnie zbudowane dla wszystkich lokalizacji.

Krok 5: Zadeklaruj swoją zawartość

Utwórz i zarządzaj deklaracjami zawartości, aby przechowywać tłumaczenia:

import { t, type Dictionary } from "intlayer";

const pageContent = {
  key: "page",
  content: {
    getStarted: {
      main: t({
        en: "Get started by editing",
        fr: "Commencez par éditer",
        es: "Comience por editar",
      }),
      pageLink: "src/app/page.tsx",
    },
  },
} satisfies Dictionary;

export default pageContent;

Twoje deklaracje zawartości mogą być definiowane w dowolnym miejscu w aplikacji, pod warunkiem, że zostaną umieszczone w katalogu contentDir (domyślnie ./src). I będą miały rozszerzenie pliku deklaracji zawartości (domyślnie .content.{json,ts,tsx,js,jsx,mjs,cjs}).

Aby uzyskać więcej szczegółów, zapoznaj się z dokumentacją deklaracji zawartości.

Krok 6: Wykorzystaj zawartość w swoim kodzie

Uzyskaj dostęp do swoich słowników zawartości w całej aplikacji:

import type { FC } from "react";
import { ClientComponentExample } from "@components/ClientComponentExample";
import { ServerComponentExample } from "@components/ServerComponentExample";
import { type NextPageIntlayer } from "next-intlayer";
import { IntlayerServerProvider, useIntlayer } from "next-intlayer/server";

const PageContent: FC = () => {
  const content = useIntlayer("page");

  return (
    <>
      <p>{content.getStarted.main}</p>
      <code>{content.getStarted.pageLink}</code>
    </>
  );
};

const Page: NextPageIntlayer = async ({ params }) => {
  const { locale } = await params;

  return (
    <IntlayerServerProvider locale={locale}>
      <PageContent />
      <ServerComponentExample />

      <ClientComponentExample />
    </IntlayerServerProvider>
  );
};

export default Page;

• IntlayerClientProvider służy do dostarczania lokalizacji komponentom po stronie klienta. Może być umieszczony w dowolnym komponencie nadrzędnym, w tym w layoucie. Jednak zaleca się umieszczenie go w layoucie, ponieważ Next.js współdzieli kod layoutu między stronami, co jest bardziej efektywne. Używając IntlayerClientProvider w layoucie, unikasz ponownej inicjalizacji dla każdej strony, poprawiając wydajność i utrzymując spójny kontekst lokalizacji w całej aplikacji.

• IntlayerServerProvider służy do dostarczania lokalizacji komponentom po stronie serwera. Nie może być ustawiony w layoucie.

  Layout i strona nie mogą dzielić wspólnego kontekstu serwera, ponieważ system kontekstu serwera opiera się na magazynie danych na żądanie (za pomocą mechanizmu React's cache), co powoduje, że każdy "kontekst" jest tworzony na nowo dla różnych segmentów aplikacji. Umieszczenie providera w wspólnym layoucie złamałoby tę izolację, uniemożliwiając prawidłowe propagowanie wartości kontekstu serwera do komponentów serwerowych.

"use client";

import type { FC } from "react";
import { useIntlayer } from "next-intlayer";

export const ClientComponentExample: FC = () => {
  const content = useIntlayer("client-component-example"); // Utwórz powiązaną deklarację zawartości

  return (
    <div>
      <h2>{content.title}</h2>
      <p>{content.content}</p>
    </div>
  );
};

import type { FC } from "react";
import { useIntlayer } from "next-intlayer/server";

export const ServerComponentExample: FC = () => {
  const content = useIntlayer("server-component-example"); // Utwórz powiązaną deklarację zawartości

  return (
    <div>
      <h2>{content.title}</h2>
      <p>{content.content}</p>
    </div>
  );
};

Jeśli chcesz użyć swojej zawartości w atrybucie string, takim jak alt, title, href, aria-label itp., musisz wywołać wartość funkcji, na przykład:

html

Kopiuj zawartość

Kopiuj kod

Skopiuj kod do schowka

<img src="{content.image.src.value}" alt="{content.image.value}" /><img src="{content.image.src.toString()}" alt="{content.image.toString()}" /><img src="{String(content.image.src)}" alt="{String(content.image)}" />

Aby dowiedzieć się więcej o hooku useIntlayer, zapoznaj się z dokumentacją.

Jeśli Twoja aplikacja już istnieje, możesz użyć Intlayer Compiler w połączeniu z poleceniem extract, aby przekonwertować tysiące komponentów w jedną sekundę.

(Opcjonalny) Krok 7: Konfiguracja proxy do wykrywania lokalizacji

Skonfiguruj proxy, aby wykrywać preferowaną lokalizację użytkownika:

export { intlayerProxy as proxy } from "next-intlayer/proxy";

export const config = {
  matcher:
    "/((?!api|static|assets|robots|sitemap|sw|service-worker|manifest|.*\\..*|_next).*)",
};

intlayerProxy służy do wykrywania preferowanego języka użytkownika i przekierowywania go na odpowiedni adres URL, zgodnie z konfiguracją. Dodatkowo umożliwia zapisywanie preferowanego języka użytkownika w ciasteczku.

Jeśli potrzebujesz łączyć kilka proxy razem (na przykład intlayerProxy z uwierzytelnianiem lub niestandardowymi proxy), Intlayer udostępnia teraz pomocnika o nazwie multipleProxies.

import { multipleProxies, intlayerProxy } from "next-intlayer/proxy";import { customProxy } from "@utils/customProxy";export const proxy = multipleProxies([intlayerProxy, customProxy]);

(Opcjonalny) Krok 8: Internacjonalizacja metadanych

W przypadku, gdy chcesz internacjonalizować swoje metadane, takie jak tytuł Twojej strony, możesz użyć funkcji generateMetadata dostarczanej przez Next.js. Wewnątrz możesz pobrać zawartość z funkcji getIntlayer, aby przetłumaczyć swoje metadane.

import { type Dictionary, t } from "intlayer";
import { Metadata } from "next";

const metadataContent = {
  key: "page-metadata",
  content: {
    title: t({
      en: "Create Next App",
      fr: "Créer une application Next.js",
      es: "Crear una application Next.js",
    }),
    description: t({
      en: "Generated by create next app",
      fr: "Généré par create next app",
      es: "Generado por create next app",
    }),
  },
} satisfies Dictionary<Metadata>;

export default metadataContent;

import { getIntlayer, getMultilingualUrls } from "intlayer";
import type { Metadata } from "next";
import type { LocalPromiseParams } from "next-intlayer";

export const generateMetadata = async ({
  params,
}: LocalPromiseParams): Promise<Metadata> => {
  const { locale } = await params;

  const metadata = getIntlayer("page-metadata", locale);

  /**
   * Generuje obiekt zawierający wszystkie url dla każdego języka.
   *
   * Przykład:
   * ```ts
   *  getMultilingualUrls('/about');
   *
   *  // Zwraca
   *  // {
   *  //   en: '/about',
   *  //   fr: '/fr/about',
   *  //   es: '/es/about',
   *  // }
   * ```
   */
  const multilingualUrls = getMultilingualUrls("/");
  const localizedUrl =
    multilingualUrls[locale as keyof typeof multilingualUrls];

  return {
    ...metadata,
    alternates: {
      canonical: localizedUrl,
      languages: { ...multilingualUrls, "x-default": "/" },
    },
    openGraph: {
      url: localizedUrl,
    },
  };
};

// ... Reszta kodu

Zauważ, że funkcja getIntlayer zaimportowana z next-intlayer zwraca Twoją zawartość opakowaną w IntlayerNode, co pozwala na integrację z edytorem wizualnym. Natomiast funkcja getIntlayer zaimportowana z intlayer zwraca Twoją zawartość bezpośrednio bez dodatkowych właściwości.

Alternatywnie możesz użyć funkcji getTranslation do zadeklarowania swoich metadanych. Jednak używanie plików deklaracji treści jest zalecane, aby zautomatyzować tłumaczenie metadanych i w pewnym momencie wyodrębnić zawartość.

import {
  type IConfigLocales,
  getTranslation,
  getMultilingualUrls,
} from "intlayer";
import type { Metadata } from "next";
import type { LocalPromiseParams } from "next-intlayer";

export const generateMetadata = async ({
  params,
}: LocalPromiseParams): Promise<Metadata> => {
  const { locale } = await params;
  const t = <T>(content: IConfigLocales<T>) => getTranslation(content, locale);

  return {
    title: t<string>({
      en: "My title",
      fr: "Mon titre",
      es: "Mi título",
    }),
    description: t({
      en: "My description",
      fr: "Ma description",
      es: "Mi descripción",
    }),
  };
};

// ... Reszta kodu

Dowiedz się więcej o optymalizacji metadanych w oficjalnej dokumentacji Next.js.

(Opcjonalny) Krok 9: Internacjonalizacja sitemap.xml i robots.txt

Aby zinternacjonalizować swoje pliki sitemap.xml i robots.txt, możesz użyć funkcji getMultilingualUrls dostarczonej przez Intlayer. Ta funkcja pozwala na generowanie wielojęzycznych adresów URL dla Twojej mapy witryny.

import { getMultilingualUrls } from "intlayer";
import type { MetadataRoute } from "next";

const sitemap = (): MetadataRoute.Sitemap => [
  {
    url: "https://example.com",
    alternates: {
      languages: {
        ...getMultilingualUrls("https://example.com"),
        "x-default": "https://example.com",
      },
    },
  },
  {
    url: "https://example.com/login",
    alternates: {
      languages: {
        ...getMultilingualUrls("https://example.com/login"),
        "x-default": "https://example.com/login",
      },
    },
  },
  {
    url: "https://example.com/register",
    alternates: {
      languages: {
        ...getMultilingualUrls("https://example.com/register"),
        "x-default": "https://example.com/register",
      },
    },
  },
];

export default sitemap;

import type { MetadataRoute } from "next";
import { getMultilingualUrls } from "intlayer";

const getAllMultilingualUrls = (urls: string[]) =>
  urls.flatMap((url) => Object.values(getMultilingualUrls(url)) as string[]);

const robots = (): MetadataRoute.Robots => ({
  rules: {
    userAgent: "*",
    allow: ["/"],
    disallow: getAllMultilingualUrls(["/login", "/register"]),
  },
  host: "https://example.com",
  sitemap: `https://example.com/sitemap.xml`,
});

export default robots;

Dowiedz się więcej o optymalizacji mapy witryny w oficjalnej dokumentacji Next.js. Dowiedz się więcej o optymalizacji pliku robots.txt w oficjalnej dokumentacji Next.js.

(Opcjonalny) Krok 10: Zmień język swojej zawartości

Aby zmienić język swojej zawartości w Next.js, zalecanym sposobem jest użycie komponentu Link do przekierowania użytkowników na odpowiednią zlokalizowaną stronę. Komponent Link umożliwia wstępne pobieranie strony, co pomaga uniknąć pełnego przeładowania strony.

"use client";

import type { FC } from "react";
import {
  Locales,
  getHTMLTextDir,
  getLocaleName,
  getLocalizedUrl,
} from "intlayer";
import { useLocale } from "next-intlayer";
import Link from "next/link";

export const LocaleSwitcher: FC = () => {
  const { locale, pathWithoutLocale, availableLocales, setLocale } =
    useLocale();

  return (
    <div>
      <button popoverTarget="localePopover">{getLocaleName(locale)}</button>
      <div id="localePopover" popover="auto">
        {availableLocales.map((localeItem) => (
          <Link
            href={getLocalizedUrl(pathWithoutLocale, localeItem)}
            key={localeItem}
            aria-current={locale === localeItem ? "page" : undefined}
            onClick={() => setLocale(localeItem)}
            replace // Zapewni, że przycisk "wstecz" w przeglądarce przekieruje do poprzedniej strony
          >
            <span>
              {/* Lokalizacja - np. FR */}
              {localeItem}
            </span>
            <span>
              {/* Język w swojej własnej lokalizacji - np. Français */}
              {getLocaleName(localeItem, locale)}
            </span>
            <span dir={getHTMLTextDir(localeItem)} lang={localeItem}>
              {/* Język w bieżącej lokalizacji - np. Francés przy ustawionej lokalizacji Locales.SPANISH */}
              {getLocaleName(localeItem)}
            </span>
            <span dir="ltr" lang={Locales.ENGLISH}>
              {/* Język po angielsku - np. French */}
              {getLocaleName(localeItem, Locales.ENGLISH)}
            </span>
          </Link>
        ))}
      </div>
    </div>
  );
};

Alternatywnym sposobem jest użycie funkcji setLocale dostarczonej przez hook useLocale. Ta funkcja nie pozwala na wstępne pobieranie strony. Zobacz dokumentację hooka useLocale po więcej szczegółów.

Możesz również ustawić funkcję w opcji onLocaleChange, aby wywołać niestandardową funkcję, gdy zmieni się lokalizacja.

"use client";import { useRouter } from "next/navigation";import { useLocale } from "next-intlayer";import { getLocalizedUrl } from "intlayer";// ... Reszta koduconst router = useRouter();const { setLocale } = useLocale({  onLocaleChange: (locale) => {    router.push(getLocalizedUrl(pathWithoutLocale, locale));  },});return (  <button onClick={() => setLocale(Locales.FRENCH)}>Zmień na francuski</button>);

Referencje dokumentacji:

• useLocale hook
• getLocaleName hook
• getLocalizedUrl hook
• getHTMLTextDir hook
• atrybut hrefLang
• atrybut lang
• atrybut dir
• atrybut aria-current

(Opcjonalny) Krok 11: Tworzenie zlokalizowanego komponentu Link

Aby upewnić się, że nawigacja w Twojej aplikacji szanuje bieżącą lokalizację, możesz stworzyć niestandardowy komponent Link. Ten komponent automatycznie poprzedza wewnętrzne adresy URL bieżącym językiem. Na przykład, gdy użytkownik francuskojęzyczny kliknie w link do strony "O nas", zostanie przekierowany do /fr/about zamiast do /about.

To zachowanie jest przydatne z kilku powodów:

• SEO i doświadczenie użytkownika: Zlokalizowane adresy URL pomagają wyszukiwarkom poprawnie indeksować strony specyficzne dla danego języka i dostarczają użytkownikom treści w ich preferowanym języku.
• Spójność: Korzystając ze zlokalizowanego linku w całej aplikacji, gwarantujesz, że nawigacja pozostaje w obrębie bieżącej lokalizacji, zapobiegając nieoczekiwanym zmianom języka.
• Utrzymywalność: Centralizacja logiki lokalizacji w jednym komponencie upraszcza zarządzanie adresami URL, czyniąc Twoją bazę kodu łatwiejszą w utrzymaniu i rozbudowie w miarę rozwoju aplikacji.

Poniżej znajduje się implementacja zlokalizowanego komponentu Link w TypeScript:

"use client";

import { getLocalizedUrl } from "intlayer";
import NextLink, { type LinkProps as NextLinkProps } from "next/link";
import { useLocale } from "next-intlayer";
import type { PropsWithChildren, FC } from "react";

/**
 * Funkcja pomocnicza sprawdzająca, czy dany adres URL jest zewnętrzny.
 * Jeśli adres URL zaczyna się od http:// lub https://, jest uważany za zewnętrzny.
 */
export const checkIsExternalLink = (href?: string): boolean =>
  /^https?:\/\//.test(href ?? "");

/**
 * Niestandardowy komponent Link, który dostosowuje atrybut href w oparciu o bieżącą lokalizację.
 * Dla linków wewnętrznych używa `getLocalizedUrl`, aby poprzedzić adres URL lokalizacją (np. /fr/about).
 * Zapewnia to, że nawigacja pozostaje w tym samym kontekście lokalizacji.
 */
export const Link: FC<PropsWithChildren<NextLinkProps>> = ({
  href,
  children,
  ...props
}) => {
  const { locale } = useLocale();
  const isExternalLink = checkIsExternalLink(href.toString());

  // Jeśli link jest wewnętrzny i podano prawidłowy href, pobierz zlokalizowany adres URL.
  const hrefI18n: NextLinkProps["href"] =
    href && !isExternalLink ? getLocalizedUrl(href.toString(), locale) : href;

  return (
    <NextLink href={hrefI18n} {...props}>
      {children}
    </NextLink>
  );
};

Jak to działa

• Wykrywanie linków zewnętrznych:
  Funkcja pomocnicza checkIsExternalLink określa, czy adres URL jest zewnętrzny. Linki zewnętrzne pozostają niezmienione, ponieważ nie wymagają lokalizacji.

• Pobieranie bieżącej lokalizacji:
  Hook useLocale dostarcza bieżącą lokalizację (np. fr dla francuskiego).

• Lokalizowanie adresu URL:
  Dla linków wewnętrznych (tj. niezewnętrznych), używa się getLocalizedUrl, aby automatycznie poprzedzić adres URL bieżącą lokalizacją. Oznacza to, że jeśli Twój użytkownik jest we francuskiej wersji językowej, przekazanie /about jako href zmieni je na /fr/about.

• Zwracanie linku:
  Komponent zwraca element <a> ze zlokalizowanym adresem URL, zapewniając spójność nawigacji z lokalizacją.

Dzięki zintegrowaniu tego komponentu Link w całej aplikacji zachowujesz spójne i świadome językowo doświadczenie użytkownika, jednocześnie korzystając z lepszego SEO i użyteczności.

(Opcjonalny) Krok 12: Pobierz bieżącą lokalizację w Server Actions

Jeśli potrzebujesz aktywnej lokalizacji wewnątrz Server Action (np. do lokalizacji e-maili lub uruchomienia logiki zależnej od języka), wywołaj getLocale z next-intlayer/server:

"use server";import { getLocale } from "next-intlayer/server";export const myServerAction = async () => {  const locale = await getLocale();  // Zrób coś z lokalizacją};

Funkcja getLocale stosuje strategię kaskadową, aby określić lokalizację użytkownika:

1. Najpierw sprawdza nagłówki żądania pod kątem wartości lokalizacji, która mogła zostać ustawiona przez proxy.
2. Jeśli nie znaleziono lokalizacji w nagłówkach, szuka lokalizacji zapisanej w ciasteczkach.
3. Jeśli nie znaleziono ciasteczka, próbuje wykryć preferowany język użytkownika z ustawień przeglądarki.
4. W ostateczności powraca do skonfigurowanej domyślnej lokalizacji aplikacji.

Zapewnia to wybranie najbardziej odpowiedniej lokalizacji na podstawie dostępnego kontekstu.

(Opcjonalny) Krok 13: Zoptymalizuj rozmiar pakietu

Podczas korzystania z next-intlayer, słowniki są domyślnie dołączane do pakietu dla każdej strony. Aby zoptymalizować rozmiar pakietu, Intlayer dostarcza opcjonalną wtyczkę SWC, która inteligentnie zastępuje wywołania useIntlayer za pomocą makr. Gwarantuje to, że słowniki są dołączane tylko do pakietów stron, które faktycznie ich używają.

Aby włączyć tę optymalizację, zainstaluj pakiet @intlayer/swc. Po zainstalowaniu, next-intlayer automatycznie wykryje i użyje wtyczki:

npm install @intlayer/swc --save-dev

Uwaga: Ta optymalizacja jest dostępna tylko dla Next.js 13 i nowszych.

Uwaga: Ten pakiet nie jest instalowany domyślnie, ponieważ wtyczki SWC są nadal eksperymentalne w Next.js. Może się to zmienić w przyszłości.

Uwaga: Jeśli ustawisz opcję importMode: 'dynamic' lub importMode: 'fetch' (w konfiguracji dictionary), będzie ona polegać na Suspense, więc będziesz musiał opakować wywołania useIntlayer w granicę Suspense. Oznacza to, że nie będziesz mógł używać useIntlayer bezpośrednio na najwyższym poziomie komponentu Page / Layout.

Obserwuj zmiany słowników w Turbopack

Podczas korzystania z Turbopack jako serwera deweloperskiego za pomocą polecenia next dev, zmiany w słownikach nie będą automatycznie wykrywane domyślnie.

To ograniczenie występuje, ponieważ Turbopack nie może uruchamiać wtyczek webpack równolegle, aby monitorować zmiany w plikach zawartości. Aby to obejść, będziesz musiał użyć polecenia intlayer watch, aby uruchomić jednocześnie serwer deweloperski i obserwatora budowania Intlayer.

{  // ... Twoje istniejące konfiguracje package.json  "scripts": {    // ... Twoje istniejące konfiguracje skryptów    "dev": "intlayer watch --with 'next dev'",  },}

Jeśli używasz next-intlayer@<=6.x.x, musisz zachować flagę --turbopack, aby aplikacja Next.js 16 działała poprawnie z Turbopack. Zalecamy używanie next-intlayer@>=7.x.x, aby uniknąć tego ograniczenia.

Skonfiguruj TypeScript

Intlayer wykorzystuje augmentację modułów, aby czerpać korzyści z TypeScript i wzmacniać Twoją bazę kodu.

Upewnij się, że Twoja konfiguracja TypeScript zawiera automatycznie generowane typy.

{  // ... Twoje istniejące konfiguracje TypeScript  "include": [    // ... Twoje istniejące konfiguracje TypeScript    ".intlayer/**/*.ts", // Uwzględnij automatycznie generowane typy  ],}

Konfiguracja Git

Zaleca się ignorowanie plików generowanych przez Intlayer. Pozwala to uniknąć ich zatwierdzania w repozytorium Git.

Aby to zrobić, możesz dodać następujące instrukcje do pliku .gitignore:

# Ignoruj pliki generowane przez Intlayer.intlayer

Rozszerzenie VS Code

Aby poprawić wrażenia z programowania z Intlayer, możesz zainstalować oficjalne rozszerzenie Intlayer VS Code.

Zainstaluj z VS Code Marketplace

To rozszerzenie zapewnia:

• Autouzupełnianie kluczy tłumaczeń.
• Wykrywanie błędów w czasie rzeczywistym dla brakujących tłumaczeń.
• Podgląd wierszowy przetłumaczonej zawartości.
• Szybkie akcje do łatwego tworzenia i aktualizowania tłumaczeń.

Aby uzyskać więcej informacji na temat korzystania z rozszerzenia, zapoznaj się z dokumentacją rozszerzenia Intlayer VS Code.

(Opcjonalnie) Krok 14 : Wyodrębnij zawartość swoich komponentów

Jeśli masz istniejącą bazę kodu, transformacja tysięcy plików może być czasochłonna.

Aby ułatwić ten proces, Intlayer proponuje kompilator / ekstraktor, aby przetransformować komponenty i wyodrębnić zawartość.

Aby go skonfigurować, możesz dodać sekcję compiler w pliku intlayer.config.ts:

import { type IntlayerConfig } from "intlayer";

const config: IntlayerConfig = {
  // ... Reszta Twojej konfiguracji
  compiler: {
    /**
     * Wskazuje, czy kompilator powinien być włączony.
     */
    enabled: true,

    /**
     * Definiuje ścieżkę plików wyjściowych
     */
    output: ({ fileName, extension }) => `./${fileName}${extension}`,

    /**
     * Wskazuje, czy komponenty powinny zostać zapisane po transformacji. W ten sposób kompilator można uruchomić tylko raz, aby przetransformować aplikację, a następnie go usunąć.
     */
    saveComponents: false,

    /**
     * Prefiks klucza słownika
     */
    dictionaryKeyPrefix: "",
  },
};

export default config;

npx intlayer extract

npm install @intlayer/babel --save-dev

const { intlayerExtractBabelPlugin, getExtractPluginOptions,} = require("@intlayer/babel");module.exports = { presets: ["next/babel"], plugins: [   // Wyodrębnij zawartość z komponentów do słowników   [intlayerExtractBabelPlugin, getExtractPluginOptions()], ],};

npm run build # Lub npm run dev

Idź dalej

Aby pójść dalej, możesz zaimplementować edytor wizualny lub wyeksportować swoją zawartość za pomocą CMS.